Rosnące niedobory siarki
Ze względu na ograniczenie emisji tlenków siarki do atmosfery, od lat 90 – tych zawartość tego pierwiastka w glebie maleje. Prowadzony przez Okręgowe Stacje Chemiczno-Rolnicze monitoring wskazuje, że około 70% gleb cechuje się niską zasobnością w dostępną dla roślin siarkę.Rozwiązaniem jest – nawóz, który:
» zawiera siarkę w bezpośrednio przyswajanej przez rośliny formie siarczanowej
» nie wymaga wcześniejszego przetworzenia przez mikroorganizmy glebowe
» w przeciwieństwie do tradycyjnych nawozów siarkowych nie zakwasza gleby

Postępujące zakwaszenie
Zdecydowana większość gleb naszego kraju (blisko 75%) to gleby zakwaszone, natomiast zużycie wapna nawozowego w Polsce zmniejszyło się dramatycznie po zniesieniu dotacji w roku 2004.

w przeciwieństwie do wapna i kredy:
» jest łagodny dla roślin i nie zagraża życiu mikroorganizmów glebowych
» rozkłada się znacznie szybciej
» zawiera wapń dostępny dla roślin jako składnik pokarmowy

nawozy

N + S

– jest źródłem siarki oraz wapnia dla odżywienia roślin,

poprawia wydajność upraw i zwiększa jakość plonu, a także oddziałuje korzystnie na glebę. Wielkość plonu jest uzależniona od składnika pokarmowego, który znajduje się w minimum. Warto więc pamiętać, że plonotwórcze działanie azotu wynika nie tylko z wielkości dawki – jego efektywność warunkowana jest obecnością i równowagą innych składników mineralnych, z czego bardzo ważne są zarówno siarka, jak i wapń.

Niedobór 1 kg siarki w glebie ogranicza pobieranie nawet 15 kg azotu przez rośliny uprawne.

Ilość siarki wynoszona z plonem popularnych roślin została przedstawiona w tabeli

Roślina
Przeciętny plon [t/ha]
Zawartość siarki w plonie [kg/ha]
Pszenica 5 13-17
Ziemniak 30 12-15
Kukurydza 5 12-15

Objawy niedoborów siarki w kukurydzy
pozwala na poprawę właściwości plonotwórczych gleby we wszystkich trzech obszarach

» Poprawia strukturę gleb ciężkich, gliniastych i nadmiernie zagęszczonych na skutek użytkowania ciężkiego sprzętu (w których wykształciła się tzw. podeszwa płużna). Poprawia warunki powietrzno-wodne: ułatwiając drenaż, pozwala na osuszenie i napowietrzenie gleb.
» Wspiera tworzenie korzystnej struktury na glebach lekkich. Zmniejsza ryzyko wystąpienia procesów erozyjnych. Co ważne – zwiększa ilość wiązanej przez nie wody (dawka melioracyjna wynosi 2-3 t/ha).
» Neutralizuje toksyczność glinu. Obecne w glebach kwaśnych jony Al3+ w obecności siarczanów w roztworze glebowym przekształcają się w jony kompleksowe [AlSO4]+ lub związki cząsteczkowe Al(OH)SO4, które są łatwo wymywane w głąb profilu glebowego.

» Jest przydatny w uprawie gleb zasolonych – siarczan wapnia łagodzi skutki zasolenia i toksyczne działanie Na2CO3 i NaHCO3 z jednej strony poprzez tworzenie mniej toksycznego Na2SO4, który ponadto łatwo podlega wymywaniu, a z drugiej poprzez obniżanie alkalicznego odczynu gleb zasolonych.
» Stymuluje aktywność mikroorganizmów, a dzięki temu: przyspiesza rozkład resztek pożniwnych i zwiększa ilość azotu mineralnego oraz innych składników pokarmowych, zwiększa stabilność materii organicznej, wspiera agregację gleby.
» Zwiększa odporność roślin na mróz i suszę. Dodatkowo zmniejsza podatność na choroby, dzięki siarce, która jest pierwiastkiem niezbędnym do produkcji przeciwciał. Zawartość wapnia pozwala natomiast zahamować inwazyjność patogenów, zwłaszcza grzybów.
» Prowadzi do wzrostu ilości i jakości plonów.

Rzepak
W przypadku rzepaku niedobór siarki zakłóca proces budowy kwiatów i ich kolorystykę, co ma istotne znaczenie dla wabienia pszczół. Zakłócenia te mogą prowadzić do zawiązywania małej ilości łuszczyn, a co za tym idzie – spadku plonu. Siarka wpływa też na wzrost zawartości tłuszczu w nasionach rzepaku – czyni roślinę bardziej wydajną, zwiększając ilość oleju możliwą do uzyskania z plantacji. Wpływa też na zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych
– poprawia wartość odżywczą i jakość oleju rzepakowego.

Niedobór 1 kg siarki w przypadku rzepaku ogranicza pobieranie nawet 15 kg azotu,

hamuje wzrost roślin i zmniejsza produkcję oleju. Wpływ nawożenia siarczanem wapnia na wielkość plonu został przedstawiony poniżej.

Plon nasion rzepaku [t/ha]
bez nawożenia związkami siarki przy nawożeniu siarczanem wapnia
4,08 4,37

Na podstawie: Malarz W., Kozak M., Kotecki A., Wpływ wiosennego nawożenia różnymi nawozami siarkowymi na wysokość i jakość plonu nasion rzepaku ozimego odmiany ES Saphir, Rośliny Oleiste, tom XXXII, 2011

Objawy niedoborów siarki w rzepaku

Zboża
Siarka korzystnie wpływa na skład białek zapasowych zbóż, zwiększa wartość przemiałową ziarna i podnosi wartość technologiczną uprawy. Stosunek wysokości nawożenia N:S powinien wynosić 7:1. Dobre odżywienie azotem i siarką zwiększa zawartość glutenu w ziarnie pszenicy. W przypadku jęczmienia browarnego pozwala na utrzymanie właściwej zawartości białka – poniżej 11,5%.

Ziemniak
Dzięki siarce zwiększa się pobieranie podstawowych makro- i mikroelementów
– wzrasta jakość plonu, dzięki większej zawartość skrobi, karotenu i witaminy C w bulwach ziemniaka. Dodatkowo pierwiastek ten obniża zawartość cukrów redukujących, co zmniejsza intensywność ciemnienia enzymatycznego oraz poprawia jakość bulw przeznaczonych do produkcji frytek i chipsów. Siarka pozwala też na dłuższe przechowywanie plonów.

Burak
Dobre odżywienie buraków cukrowych siarką i wapniem zwiększa zawartość cukru w korzeniach i przeciwdziała gromadzeniu się w nich szkodliwych związków azotowych. Pozwala też na zachowanie mięsistej i zdrowej struktury liści. Przy średnim plonie w wysokości 40 t/ha, pobieranie siarki przez buraki kształtuje się na poziomie 20 kg.

Objawy niedoborów siarki w buraku Pokrój zdrowej rośliny

Dawkowanie
może być stosowany od wczesnej wiosny do późnej jesieni pod wszystkie uprawy – zarówno polowe, sadownicze, warzywnicze, jak i na użytki zielone – niezależnie od rodzaju gleby. Szczególnie polecany jest w uprawie roślin krzyżowych, oleistych i okopowych, w przypadku gleb mało zasobnych w siarkę, w uprawie roślin cechujących się zwiększonym zapotrzebowaniem na ten pierwiastek, a także w przypadku gleb o odczynie kwaśnym, gleb ciężkich i gleb zasolonych.
Nawóz można stosować wedle przyjętej agrotechniki – przed siewem, podczas sadzenia roślin oraz pogłównie. Zaleca się przedsiewne stosowanie nawozu w sposób, który zapewni jego dobre wymieszanie z glebą na głębokości 15 – 20 cm. Dodatkowym atutem nawozu jest fakt, że jego stosowanie obniża gęstość nasypową gleby, a co za tym idzie – siarkomax zmniejsza uciążliwość i koszty uprawy gleb ciężkich i gliniastych.
Na glebach kwaśnych dawkę można zwiększyć 2 lub 3-krotnie. Na glebach bardzo kwaśnych i ciężkich może ona wynieść nawet 3 t/ha. Optymalne dawkowanie należy ustalić w oparciu o analizy glebowe i wymagania pokarmowe danego gatunku rośliny uprawnej.

ROŚLINY ROLNICZE

Roślina lub grupa roślin
Termin i sposób stosowania Dawka nawozu (kg/ha/rok)
Rzepak ozimy jesienią, przed siewem pod bronę lub kultywator 450-500
Rzepak jary jesienią, pod orkę 400-450
wiosną, przed siewem, pod bronę
Gorczyca jesienią, pod płytką orkę, kultywator lub bronę 400-450
wiosną, przed siewem
Burak cukrowy jesienią, pod orkę; wiosną, przed siewem 350-400
Ziemniak jesienią, pod orkę; wiosną, przed sadzeniem 200-300
Zboża jesienią, pod orkę; wiosną, przed siewem 200-230
Rośliny strączkowe jesienią, pod orkę; wiosną, przed siewem 200-260
Kukurydza jesienią, pod orkę; wiosną, przed siewem 300-400

ROŚLINY WARZYWNE
Roślina lub grupa roślin
Termin i sposób stosowania Dawka nawozu (kg/ha/rok)
Pomidor jesienią, przed przyoraniem; wiosną 500-600
Ogórek jesienią, przed płytką orką (płytkie przykrycie) 100-150
wiosną, wymieszać z glebą 150-200
Papryka jesienią, przed przyoraniem 200-300
wiosną, wymieszać z ziemią 300-400
Groch zielony, fasole jesienią, przed przyoraniem; wiosną, przed siewem 350-400
Kukurydza cukrowa jesienią, przed przyoraniem; wiosną, przed siewem 300-400
Cukinia jesienią, płytko rozmieścić 150-200
wiosną, wymieszać na głębokość 10-15 cm 200-250

Warzywa kapustne

Kapusta biała pod orkę zimową, równomiernie 400-450
wiosną, przed sadzeniem, wymieszać z glebą na głębokość sadzenia 500-600

Kapusta czerwona pod orkę zimową 150-200
wiosną, przed sadzeniem, wymieszać z glebą na głębokość sadzenia 200-250
Kapusta włoska pod orkę zimową; wiosną, przed siewem 150-200
Brokuł, kalafior pod orkę zimową; wiosną, przed siewem 100-150
Rzodkiewka pod orkę jesienną; wiosną, przed siewem 75-120

Warzywa korzeniowe

Burak czerwony jesienią lub wiosną, płytko wymieszać z glebą 300-420
Marchew, pietruszka jesienią, rozmieścić głęboko; wiosną, przed siewem 300-450

Seler jesienią, płytko rozmieścić 400-500
wiosną, na głębokość ok. 15 cm 500-600
Szparagi przed założeniem plantacji 300-400
od 3-go roku, po zbiorze kłączy 75-100

Warzywa cebulowe

Cebula jesienią, pod orkę, rozmieścić płytko lub po orce na powierzchnię, zabronować 150-250
wiosną, wymieszać z glebą na głębokość ok. 15 cm 200-300
Czosnek forma jesienna – przed sadzeniem 250-350
forma wiosenna – jesienią pod orkę 200-300

Warzywa liściowe

Sałata jesienią, na orkę i zabronować 150-200
wiosną, wymieszać z glebą na głębokość ok. 10 cm 200-250

Szpinak zimowy – pod uprawki przedsiewne
100-150
wiosenny – jesienią pod orkę, wymieszać
z wierzchnią warstwą gleby

ROŚLINY SADOWNICZE
Drzewa owocowe ziarnkowe

Roślina lub grupa roślin
Termin i sposób stosowania Dawka nawozu (kg/ha/rok)
Jabłoń, grusza sady ekstensywne – jesienią, po zbiorze 150-200
sady intensywne – latem, w pełni wegetacji 300-350

Drzewa owocowe pestkowe

Śliwa wczesna – po letnim zbiorze 150-200
późna – latem po zbiorze 200-250
Czereśnia zaraz po zbiorze 150-200

Wiśnia gleby lekkie – zaraz po zbiorze lub na początku jesieni 250-350
gleby średnie – zaraz po zbiorze 200-300
Morela, brzoskwinia zaraz po zbiorze 150-200

Krzewy owocowe

Truskawka po zbiorze, między rzędami, wymieszać z glebą 300-400
Porzeczka czarna po zbiorze 400-500
Porzeczka czerwona po zbiorze 300-400
Agrest po zbiorze 400-500
Malina późną jesienią 300-400
Borówka, żurawina późną jesienią 150-200

jest nawozem odżywczym, który dodatkowo poprawia też właściwości fizyczne, chemiczne i mikrobiologiczne gleby

Wysokiej jakości granulat pozwala na łatwiejszą
i bardziej precyzyjną aplikację nawozu.
Poprawia jego właściwości transportowe i ułatwia magazynowanie.

44% SO3 18% S 30% CaO 22% Ca

» pozwala niewielkim nakładem osiągnąć wielkie korzyści
» jest źródłem siarki i wapnia w łatwo przyswajalnych formach
» warunkuje efektywność fotosyntezy i odżywienia roślin
» rozluźnia zagęszczoną glebę i sprzyja tworzeniu trwałej struktury gruzełkowej
» stabilizuje warunki powietrzno-wodne gleby
» pozwala neutralizować toksyczność rozpuszczalnych związków glinu